ج ايثار در دعا يكى از نكات آموزنده در سيره اهل بيت عليهم السلام ، مقدّم داشتن ديگران در دعاست . امام كاظم عليه السلام ، از پدرانش عليهم السلام چنين روايت نموده است : كانَت فاطِمَةُ عليهاالسلام إذا دَعَت تَدعو لِلمُؤمِنينَ وَ المُؤمِناتِ و لا تَدعو لِنَفسِها ، فَقيلَ لَها : يا بِنتَ رَسولِ اللّهِ صلى اللّه عليه و آله ! إنَّكِ تَدعينَ لِلنّاسِ و لا تَدعينَ لِنَفسِكِ ! فَقالَت : الجارُ ثُمَّ الدّارُ . « 1 » فاطمه عليهاالسلام ، هر گاه دعا مىكرد ، براى زنان و مردان مؤمن ، دعا مىكرد و براى خودش دعا نمىكرد . به ايشان گفته شد : اى دختر پيامبر خدا ! شما براى مردم ، دعا مىكنى و براى خودت دعا نمىكنى ؟ فرمود : " اوّل ، همسايه و بعد ، خانه ! " . پيروان برجسته اهل بيت عليهم السلام نيز از فضيلت اين نوع ايثار ، برخوردار بودند . زيد نرسى مىگويد : با معاوية بن وهب ، در موقف ( عرفات ) بودم و او مشغول دعا كردن بود . در دعايش كنجكاوى نمودم . نديدم كه حتّى يك كلمه براى خودش دعا كند ؛ بلكه براى يكايك مسلمانان ، به نام و نام پدرانشان ، دعا مىكرد تا آن كه مردم كوچيدند . به او گفتم : عمو جان ! از شما چيز عجيبى ديدم . گفت : چه ديدى كه تو را به تعجّب وا داشته است ؟ گفتم : در يك چنين مكانى ، برادرانت را بر خودت مقدّم مىدارى و به ياد يكايك افراد هستى . به من گفت : از اين كار ، تعجّب مكن پسر برادرم زيرا كه من از مولايم و مولاى تو و مولاى همه مردان و زنان مؤمن كه به خدا سوگند ، آقاى گذشتگان و آقاى

--> ( 1 ) . علل الشرائع : ص 182 ح 2 ، روضة الواعظين : ص 361 ، بحار الأنوار : ج 43 ص 82 ح 4 . نيز ، ر . ك : دلائل الإمامة : ص 152 ح 65 ، كشف الغمّة : ج 2 ص 94 .